6 juni 2010
De regen viel soms met bakken uit de lucht, het was behoorlijk ver rijden, en we moesten tegen de onbetwiste nummer één van de reeks. Het kon niet anders dan slecht aflopen, of zou het anders lopen dan zo op het eerste zicht gedacht kon worden?
En of het anders liep! Zes innings lang konden we het de Astros moeilijk maken en speelden we goed mee. We kregen zowel tijdens de match als er na bewonderende en bemoedigende aanmoedigingen van de sympathieke tegenstanders en we keerden met een voldaan gevoel terug naar huis.
De eerste inning aan slag begon nochtans niet bijster goed. Drie slagmannen betekenden met een vangbal en een man uit op eerste base meteen ook drie man uit. De Astros mochten aan slag.
Maar dankzij sterke pitching van Joost De Brouwer en goed fieldwerk konden de Astros de eerste inning ook niet verder komen dan 1 puntje. 1 – 0 na amper een paar minuten spelen.
De tweede inning was wat betreft het slaan niet veel beter. Weeral waren de eerste drie batters aan slag meteen drie man uit, dit keer door drie strike-outs.
Maar gelukkig voor ons bleef Joost zijn werparm goed werken en bovendien werd er goed gefield. De Astros scoorden slechts 2 maal en het stond na twee innings 3 – 0 voor hen.
In de derde inning leek het plots een heel stuk beter te gaan. De spelers die er in slaagden de eerste base te bereiken, konden allebei scoren. Zowel Stijn Van Steenbrugge als Joost konden dankzij goede baserunning een punt scoren, en het stond 3 – 2.
De derde inning werd letterlijk en figuurlijk overschaduwd door een fikse regenbui. Joost had al snel een man uitgeworpen toen het begon te gieten. De wedstrijd moest stilgelegd worden en pas na een goede drie kwartier konden we herbeginnen. Helaas begon net nu de pitching iets minder te gaan. De Astros schakelden een klein tandje bij en konden 5 keer scoren. De achterstand groeide tot 8 – 2.
Maar toen schoten ook wij in actie. De vierde inning begon nochtans niet zo goed en de eerste twee lopers werden uitgemaakt. Maar toen kwamen Mark Mouton en Stijn Dhondt die beide konden scoren, Mark na een knappe slag van Stijn Van Steenbrugge. Ondertussen waren ook Lynn D’Haeyer, diezelfde Stijn VS en Jonas Hoebeke telkens een base kunnen vorderen en toen Joost vervolgens een krachtige bal naar rechtsveld sloeg, konden de drie lopers binnenlopen. Nog een ietsje harder geslaan en Joost had een prachtige home-run geslaan…Aan alle mooie liedjes komt een eind, en toen de derde man werd uitgemaakt, stond het 8 – 7.
De Astros aan slag slaagden dankzij goed te slaan weer 5 punten te scoren. Aan de pitching lag het deze keer niet, want Joost had zich volledig herpakt. Toch stond het aan het einde van de vierde inning "slechts" 13 – 7.
De vijfde inning eindigde aan beide kanten snel. The Frogs slaagden er niet in te scoren. Stéphane Pêtre maakte het onze zenuwen niet makkelijk nadat hij net op eerste base was geraakt, vervolgens belaagd werd in het stealen naar tweede, een run-down overleefde op weg naar derde maar jammerlijk werd uitgetikt toen hij, misschien ietwat overmoedig geworden, naar huis probeerde te stealen. Ondanks dit laatste toch een prachtinspanning!
De Astros vonden het ook al wel welletjes en scoorden slechts twee keer. Dat het geen drie keer werd, was te danken aan een mooi samenspel tussen Adriaan Oomen en Stijn Dhondt. Adriaan was ingelopen nadat de bal op derde base was doorgeschoten en met een mooie worp richting Stijn, kon de runner op de thuisplaat uitgetikt worden.
Ook in de zesde en laatste inning konden we niet meer scoren en toen de Astros in hun slagbeurt vervolgens nog 2 maal scoorden, werd de match een match geroepen en stond het 17 – 7.
We onthouden van deze match dat de Astros erg sympathieke tegenstanders zijn, dat we tegen een ploeg als de Astros dan wel niet kunnen winnen maar toch aardig meespelen, dat we kunnen fielden op hoog niveau en dat de sfeer in de ploeg uitermate goed zit. Frogs één twee, HOEAH!
Man de match: Joost De Brouwer, dankzij zijn goede pitching en mooie slagbeurten.