30 mei 2010
Het is al veel mooi weer geweest op zondag. 30 mei 2010 was het echter geen mooi weer. Het regende, het waaide hard en het was niet erg warm. We reden de twee uur durende tocht naar Luik door stortbuien en rotweer en toen we aankwamen, regende het nog steeds. Maar de weergoden waren ons (relatief) goed gezind en om 15u30, het beginuur van de match, was het droog. Tijd voor een partijtje baseball!
Gezien we uit speelden, begonnen wij aan slag. De pitcher van Luik was niet al te groot, maar desondanks had hij behoorlijk wat kracht in zijn armen, en zijn precisie was ook boven gemiddeld. Het gevolg was dat zelfs onze beste slagmannen geen verweer hadden tegen zijn worpen en een paar minuten later, werd er al gewisseld en mochten wij het veld nemen.
Joost De Brouwer, onze starting pitcher, begon wat aarzelend met twee base-on-balls maar daarna begon het langzaam maar zeker te vlotten. Met een mooie uit op eerste base en een vangbal van zowel Adriaan Oomen als Ruben Van Severen, konden de Rebel Foxes slechts twee punten scoren.
Helaas, en dat zou zo de hele wedstrijd blijven, konden we zondag aan slag niet overtuigen. De pitches kwamen hard en juist, en af en toe sloop er een effectbal in, waardoor bijna iedereen letterlijk van slag was. Weral kon er niemand scoren. Het was weer de beurt aan Luik om te slaan.
Maar ook in de tweede inning konden we goed stand houden. De pitching liep heel wat vlotter en het fielden ging goed. Liège Rebel Foxes konden hun voorsprong met slechts één puntje uitbouwen, na twee snelle innings stond het 3 – 0.
De derde inning was voor de Frogs wat batting betreft, niet anders dan de vorige twee. Enkel Jonas Hoebeke kon op eerste base terecht komen, maar kon niet scoren. We bleven puntenloos.
De Rebel Foxes daarentegen profiteerden van een klein dipje in de pitching en wat concentratieverlies hier en daar. Ze slaagden er in zeven punten te scoren. Deze inning was echter ook het toneel van een van de eigenaardigste scènes van de competitie. Toen Jonas Hoebeke door een vangbal en een snelle worp naar Stéphane Pêtre op eerste base een double-play maakte, keerde de Luikse loper die veilig op tweede base stond, spontaan terug naar eerste base. We waren te verbouwereerd om te reageren en misten zo een snelle derde out...
In de vierde inning konden we eindelijk wat tegenscoren. Zowel Joost De Brouwer als Stéphane Pêtre konden binnenlopen en bijna was ook Frank Hooghe binnengeraakt, maar hij werd net voor de thuisplaat uitgetikt door de catcher.
Echter, ook Luik scoorde, en wel een stuk meer dan wij. Opnieuw zeven punten konden ze maken en zo stond het na anderhalf uur spelen 17 – 2 voor Luik. De mercy rule speelde op en de wedstrijd werd afgefloten.
Het was niet de beste match die we al gespeeld hebben. Maar veel verwijten kunnen we onszelf ook niet maken. Het zat ons gewoon wat tegen, en de twee uur in de krappe auto’s heen speelde waarschijnlijk ook wel een rol. Maar niet getreurd, vol goede moed kijken we uit naar het volgende duel: in Brussel tegen de Brussels Astros...
Man de match: Jonas Hoebeke, omdat hij twee vangballen heeft gevangen, en rechtstreeks betrokken was bij drie andere ‘outs’ op eerste base, met nog een double-play erboven op.
Speciale dank aan: Tine Stuer, omdat zij als trouwste supporter, in weer en wind, de ploeg blijft volgen, tot in het verre Luik toe!