25 april 2010
Een week na de mindere match tegen Wielsbeke, trad onze ploeg aan tegen de Tournai Celtics. Oorspronkelijk zou dit een uit-match worden, maar gezien het veld van Doornik niet speelbaar was, werd door beide ploegen overeengekomen om de eerst de thuismatch van de Frogs te spelen en later in het seizoen de uitmatch in Doornik. Deze wijziging zorgde voor een groot praktisch probleem: doordat op dezelfde dag in Antwerpen de "10 Miles" werd gelopen, kon onze Antwerpse umpire niet tot bij ons geraken. Gelukkig kon Doornik nog een speler van hen motiveren om te scheidsen en zodoende konden The Frogs met een volledig team van negen man het veld op. Het beloofde een leuke middag te worden...
De eerste inning gaf aan dat het deze week wel eens spannend zou kunnen worden. De Frogs speelden goed en hoewel Joost en Stijn niet hadden kunnen opwarmen, liep de pitching en catching vrij goed. Bovendien stonden de andere spelers scherp en door een vangbal van Stijn VS en van Benjamin en een strike-out door Joost konden we onze slagbeurt beginnen met amper twee punten achterstand.
Stijn VS startte als slagman en maakte in een moeite door meteen een punt voor The Frogs. Echter, de drie volgende batters maakten kennis met de pitcher van de Celtics. Deze slaagde er in om zowel Pieter als Joost te verschalken met een strike-out en toen Mark dan nog tijdens een poging tot scoren werd uitgetikt, waren de Tournai Celtics weer aan de beurt.
Ook in de tweede inning was het veldwerk van de Frogs ongelooflijk goed. Er werden snel drie man uitgetikt en slecht één runner kon binnenlopen. Na anderhalve inning stond het 1 – 3...
Echter, met een strike-out van Adriaan en zowel Benjamin als Stéphane die op tweede base werden uitgetikt, werd de tweede inning een bijzonder korte inning.
Toen volgde de beste inninghelft die de Frogs ooit speelden: drie batters, drie onmiddellijke outs. We stonden scherp en de sfeer zat zoals het moest, The Frogs bewezen dat we het in ons hebben!
In onze slagbeurt kon Lynn in haar eerste match knap op eerste komen en scoorde Stijn een puntje. Het had er nog eentje meer kunnen zijn, als Pieter zijn mooie run van drie naar één niet ‘out’ was geroepen. Jammer, maar uiteindelijk stond het na drie innings 2 – 3, en dat was geen slecht resultaat!
De vierde inning begon prima: een vangbal van Adriaan en een out op eerste base - met mooi samenspel tussen Adriaan en Stéphane - deden ons hopen op een vierde snelle inning. Maar toen kregen we een dipje en pas na vier runs van de Celtics konden we een derde man uitmaken, door een vangbal van Benjamin. Bovendien konden we in de vierde inning zelf niet scoren en dus stond het 2 – 7.
Ook in de vijfde inning ging het wat minder. Opnieuw konden we, ondanks goed pitchwerk en behoorlijke fielding maar weinig weerwerk bieden en opnieuw scoorde Doornik vier punten. Toen we begonnen aan de vijfde inning, wisten we dus dat we punten moesten scoren. Maar toen zowel Stéphane als Lynn als eerste twee batters onmiddellijk out waren, zonk de moed wat in de schoenen. Stijn D stal echter basen alsof hij een volleerd dief was en zowel hij als Stijn VS konden een puntje scoren. Jammer genoeg bleef het hierbij en met een 4 – 11 tussenstand eindigden we de vijfde inning.
De zesde inning was er wat te veel aan. Hoe het precies kwam, kon niemand zeggen, maar ondanks een vangbal van Adriaan en Benjamin en een ‘out’ op tweede base, konden er toch maar liefst acht Celtics binnenlopen. Het zou een kloof blijken te zijn die niet meer overbrugbaar was.
En inderdaad, de mindere prestatie in het fielden, werd weerspiegeld in een mindere prestatie tijdens de batting en we konden geen punten meer scoren. 4 – 19 was de eindstand, Doornik had verdiend gewonnen.
Dat wil niet zeggen dat we ontevreden waren. Integendeel, zowel de supporters als de eigen spelers waren (redelijk) tevreden. Jammer genoeg ging de batting niet zoals het al eerder gegaan was en konden we amper vier puntjes scoren. Maar de sfeer, de scherpheid en de assertiviteit waarmee we op het veld stonden en de eerste innings, waarbij we Doornik geen ruimte lieten en goed konden kort houden, waren innings die van een intrinsieke kwaliteit getuigden. The Frogs hebben het in zich en we blijven hopen op een dag dat het er uit komt. Frogs één twee – HOEAH!!
Man(nen) van de match: Benjamin, vanwege zijn drie mooie vangballen, EN Stijn Van Steenbrugge, omwille van zijn goede slagbeurten (met de helft van alle Frogs-runs op zijn naam) en zijn goede fieldwerk.