18 april 2010
Op de eerste echte lentezondag van het jaar, werd de eerste "Zuid-Vlaamse" derby van het jaar gespeeld: de Oudenaarde Frogs namen het op tegen de ploeg waar ze een drietal jaar mee hadden samen gespeeld, de ploeg die een deel van hen had opgeleid en de ploeg waar ze, ondanks de zondagse rivaliteit, toch veel vriendschap en affiniteit van ondervonden. De talrijk opgekomen supporters zouden in de warme zon kunnen genieten van een sportief hoogtepunt, en dat zo vroeg in het seizoen!
Helaas, de Frogs stelden een beetje teleur. Hoewel we het de Pitbulls een zestal innings toch af en toe knap lastig maakten, waren we zondag duidelijk niet de betere ploeg en we maakten een hoop fouten die er eigenlijk niet meer hadden mogen zijn.
De eerste inning startte slecht. Joost had vandaag als pitcher zijn dagje niet en pas na een viertal base-on-balls en vijf singles en een double, vond hij pas het juiste ritme. De Pitbulls buitten de gegeven kansen maximaal uit en tien baserunners konden binnenlopen. We keken al meteen tegen een achterstand van tien punten aan!
Gelukkig voor de Frogs, deden we het deze keer een stuk beter wat het batten betreft. Met twee singles, één double en een triple konden we de schade beperken tot 5 – 10. Wat die triple betreft: door onduidelijkheid werd dit geen home-run, wat het eigenlijk had kunnen worden. Adriaan twijfelde te zeer of een bal nu nog speelbaar was of niet, de rest van het team wist het ook niet zeer goed, en uiteindelijk verloren we zo het punt. Les van de dag: trek je niets aan of een bal nu speelbaar is of niet, zolang de umpire niets zegt, blijf je gaan!
In de tweede inning pitchte Joost. Hoewel het wel ietsjes beter ging, was het nog steeds niet helemaal zoals het moest. Maar de schade kon wel beperkt worden en na een mooie slagronde, waarbij Maarten door een hit by pitch lelijk geraakt werd op zijn knie, stond het 9 – 13.
Michiel moest vervangen worden door Benjamin wegens een pijnlijke rechter arm, we hopen dat de blessure Michiel niet al te lang last bezorgt.
Joost begon in de derde inning ook te pitchen, maar werd op het einde toch vervangen door Ruben. Joost zou later in de match nog de basis vormen van twee outs en heeft in totaal zes man out gemaakt of geholpen bij het uitmaken, maar zijn pitching was zondag niet zoals we het van hem gewoon zijn. Volgende keer beter!
Toen we ondanks een zestal punten tegen gekregen te hebben, toch nog vier keer konden scoren, stond het na de derde inning 13 – 19. Zowel Pieter als Jonas konden een double slaan en Ruben en Joost een mooie single. Het lichtpunt van de match was dan ook de batting...
De vierde inning zorgde uiteindelijk voor een tweede, beslissende kloof. Terwijl de Pitbulls vijf man konden doen binnenlopen, deels door goed slagwerk, deels door enkele fielding-fouten van onze kant, scoorden wij in de vierde inning niet één keer. Met een 13 – 24 achterstand gingen we de vijfde inning in.
De vijfde inning leek wat op de vorige. Weer konden de Pitbulls door goed slagwerk, een niet steeds even vlot lopende pitching en fielding en goede baserunning punten scoren.
The Frogs op hun beurt sloegen de inning van hun leven en na twee snelle outs, konden we toch nog vijf keer scoren. Dit was geheel en al aan onszelf te danken: de baserunning verliep goed, er werd goed gestolen en geslaan. We konden de match nog rekken en de zesde inning zou beginnen met een 18 – 27 tussenstand.
In de vijfde inning werd trouwens voor de eerste keer dit seizoen een van onze meisjes opgesteld: Anne. Zij kon als tweede baser een loper uitmaken en begon dus goed aan het seizoen. Als vanaf volgende week Lynn ook de vrouwelijke rangen komt versterken, zullen de meisjes eens wat laten zien! De tegenstand weze gewaarschuwd!
De zesde inning was er echter te veel aan. Zeven punten konden de Pitbulls scoren en dat was te veel van het goede. Met vijf base-on-balls en goede baserunning leek de klus geklaard. De derde base (Joost) en short stop (Maarten) konden uiteindelijk toch drie pitbulls uitmaken op eerste (Stijn) maar of we nog 17 punten zouden kunnen scoren, was hoogst twijfelachtig.
Dat lukte dus niet, en met slechts twee runs gescoord, werd de match uiteindelijk geëindigd op 20 – 34.
Konden we beter? Jazeker! De pitching liep niet steeds zoals vorige week en ook in het fielden werden fouten gemaakt die niet meer gemaakt zouden mogen worden. Er werd achter de man aan gegooid, soms slecht gemikt en vaak met een "dramatisch" resultaat. Er werden ook enkele vangballen gemist en af en toe ontbrak de concentratie om verder te spelen, zodat de runner wel op eerste uit was maar de loper op derde nog rustig kon binnenlopen.
Was het dan allemaal slecht? Absoluut niet! In vergelijking met vorig jaar ging de batting een heel stuk beter. Niet vergeten dat we zowaar twintig punten konden scoren! Er werden tien singles, zes doubles en één triple geslaan en het baserunnen was agressief. Af en toe probeerden de Pitbulls een pick-off maar door geconcentreerd op de base te staan, werd niemand uitgemaakt.
Als we met andere woorden de fielding en pitching van de 11e april kunnen combineren met de hitting en baserunning van 18 april, dan lukt het ons zeker om potten te breken dit seizoen. Dat ons dat eens zal lukken, daar zijn we van overtuigd. Wanneer is nog de vraag. Misschien volgende week al?
Opnieuw een laatste woord van dank voor onze supporters: jullie waren talrijk aanwezig en konden ons zo door de soms moeilijke momenten heen helpen. Blijf komen!
Man van de match: Stijn Dhondt, omwille van de drie uur en twintig minuten dat hij catcher was, waarbij hij gesprongen en gelopen heeft als een topatleet, in de zon en de stoffige gravel, met een hit by pitch op de koop toe en toch nog twee runs gescoord heeft.