22 augustus 2010
Drukkend warm, zonnig met af en toe een klein beetje regen en weinig wind om ons wat te verfrissen, dat waren de omstandigheden waarin The Frogs de Snarling Wolves uit La Louvière ontvingen voor de tweede match uit het tweede deel van de competitie. De officieel aangewezen scheidsrechter zegde op het laatste moment af, gelukkig was er 'onze Edwin' op wie we beroep konden doen.
Normaal gezien is La Louvière een ploeg waartegen het kampt. Ze hebben weliswaar veel meer ervaring dan onze nog jonge ploeg, maar de kwaliteit van beide teams is vergelijkbaar. Helaas leek La Louvière sinds onze laatste ontmoeting een aantal sterke nieuwelingen te hebben aangetrokken, waaronder een nieuwe pitcher...
De eerste inning leek goed te beginnen. Hoewel hun coach en catcher al meteen een triple sloeg en de volgende twee spelers via base-on-balls en goede baserunning konden scoren, konden we de volgende drie spelers toch mooi uitmaken en La Louvière kon slechts drie keer scoren. Toen wij echter aan slag kwamen, hadden we al snel door wat voor vlees we in de kuip hadden met hun nieuwe pitcher. Deze was vrij precies en gooide vooral verrassend hard. We vonden hier geen antwoord op en al snel was het weer hun beurt: we hadden geen punten kunnen scoren.
De tweede inning verliep voorspoedig voor The Frogs. Vier man mochten aan slag komen, maar geen van hen slaagde er in te scoren. Dit was te danken aan prima pitchwerk van Ruben Van Severen, die twee van de drie outs voor zijn rekening nam met een strike-out, en mooi samenspel tussen onze vaste catcher Stijn Dhondt en derde baser Adriaan Oomen, waarbij de derde man (in dit geval een meisje) werd uitgemaakt. Het was weer aan ons. Helaas helaas, ook nu weer slaagden we er niet in greep te vinden op hun pitcher. Als eerste base bereikt werd, was dat na een hit-by-pitch of een base-on-balls, maar meestal kregen we een strike-out aan ons been, of werden we uitgemaakt op eerste base. Na twee innings stond het nog steeds 0 – 3.
De derde inning begon wat minder, maar opnieuw herpakten we ons goed. De eerste twee slagmannen van La Louvière scoorden, de volgende drie werden vakkundig uitgemaakt op eerste of met een vangbal. Maar ook nu weer konden we niet scoren. Derde base werd eenmaal bereikt door Anne Oomen, en Jonas Hoebeke raakte ook nog tot tweede base, maar verder dan dat kwamen we niet. 0 – 5 na drie innings.
In de vierde inning kregen we een dipje. Wat concentratie-verlies en wat tegenslag zorgden er voor dat de kopjes eventjes gingen hangen, en de Snarling Wolves profiteerden hiervan. Zeven punten konden ze zo scoren, vooraleer we weer aan slag mochten. En hoewel we erg ons best deden, het mocht niet baten. Opnieuw konden we niet scoren. Na vier innings leek een afgang dicht bij: het stond 0 – 12 in het voordeel van La Louvière...
In de vijfde inning konden zij opnieuw vier punten scoren. Het konden er misschien wel meer zijn geweest, maar Jonas Hoebeke behoedde ons voor erger. Met een eerste out door een worp naar Stéphane Pêtre, de eerste baser, en een 'unassisted double play' maakte hij eigenhandig drie man uit! En eindelijk begon ook bij ons de batting te beteren. De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat de pitcher van de eerste innings vervangen was. Toch was het knap en leuk om te zien dat we al snel zes punten scoorden en daarmee weer hoop kregen. Jammer genoeg werd een verre bal gevangen nét voor we het 'laatste' puntje konden scoren. Onze derde man uit door deze vangbal, bracht ons namelijk op 6 – 16, wat net te weinig is om nog verder te mogen spelen: de 'mercy-rule'.
Man van de match: opnieuw hebben we er twee! Jonas Hoebeke, omwille van zijn sterke prestatie op short-stop positie en Anne Oomen, omwille van haar sterke prestatie op tweede base. Doe zo voort, alletwee!