15 augustus 2010
De terugronde is begonnen en in winderig, regenachtig weer, moesten The Frogs het opnemen tegen hun dichtste buren. Deze derby is voor beide ploegen altijd een beetje anders dan de andere matchen. De gedeelde geschiedenis en de daaruitvloeiende vriendschappelijke animositeit onder de oudere spelers, zullen daar wellicht niet vreemd aan zijn...
De eerste inning begonnen wij aan slag. Het begon met een domper op de feestvreugde: een foul ball van Stijn Dhondt werd knap gevangen door de Wielsbeekse catcher en dus was er al meteen een man uit. En hoewel Lynn D'Haeyer wel op eerste raakte, werden de volgende slagmannen in rij meteen uitgemaakt. Drie man uit zonder te scoren, de match was niet zo goed begonnen voor The Frogs. Bovendien liep onze pitching vandaag ook niet zo bijzonder vlot. Ruben Van Severen had last van zijn elleboog en dat is niet bevorderlijk voor het pitchen. Een paar base-on-balls en goed slagwerk van Wielsbeke zorgden voor de rest en The Frogs stonden na één inning elf punten achter.
De tweede innning begon een stuk beter. Adriaan Oomen raakte nipt op eerste maar kon door goed slagwerk van Jonas Hoebeke en enkele rappe sprintjes het eerste punt scoren. Zowel Jonas Hoebeke als Pieter Eeckhout zouden volgen. We hadden nog niet de grote kloof gedicht, maar in elk geval toch al wel wat gescoord. Ruben Van Severen besloot zijn elleboog te sparen en gaf de fakkel door aan Stijn Van Steenbrugge. Deze begon zijn pitchbeurt erg goed en dezelfde Ruben die licht geblesseerd was, maakte samen met Lynn D'Haeyer een knappe double play. Twee slagmannen en twee man uit, knap werk! Helaas zou het ook deze inning weer zes punten duren eer we konden wisselen. Na twee innings stond het 17 – 3.
We groeiden in de match en slaagden er in vijf keer te scoren in de derde inning. Op de bases werd goed gesteald en agressief gelopen, en de sfeer in de ploeg bleef goed. Het dipje dat we soms wel eens hebben, bleef gelukkig uit. De Pitbulls bleken echter vandaag weer een maatje te groot. Ook in de derde inning konden ze meer scoren dan wij. 25 – 8 stond het na drie innings, een kloof die bijna niet meer te overbruggen viel.
De vierde inning was meer een formaliteit. De Pitbulls brachten hun 'international', Tijs Van Canneyt, als pitcher in en dat maakte dat onze slagbeurt al snel over was, zonder gescoord te kunnen hebben.
Jonas Hoebeke sloot bij ons de wedstrijd af als closing pitcher. Hij maakte een goede indruk, maar het was duidelijk dat hij wat ervaring miste. Opnieuw vier punten later, werd de match afgefloten: de eindstand was 29 – 8.
Samengevat kunnen we zeggen dat The Frogs niet konden winnen. Volgens de naakte cijfers zelfs afgegaan, maar dat is toch niet wat we konden zien. Er was een grote inzet, er werd goed geslaan en goed gefield. En ware het niet dat onze pitching nog wat 'roulatie' behoeft, we hadden het de Pitbulls knap lastig gemaakt. De trainer weet wat tijdens de wintertrainingen te doen!
Man van de match: Adriaan Oomen, wegens zijn vangbal, maar vooral vanwege zijn goede slagbeurten en goede baserunning.