27 juni 2010
Een zonovergoten, tropisch hete middag op Franse bodem: we voelden ons op vakantie. Naast het veld van Doornik, dat dit seizoen in Frankrijk speelt, was een internationaal hockeytoernooi bezig en het geluid van de supporters aldaar, zorgde voor een extra feestelijke sfeer. We waren er klaar voor!
Gezien we 'uit' speelden, begonnen wij aan slag. We moesten er duidelijk nog wat inkomen, want de eerste drie slagmannen betekenden direct ook drie ‘outs’ en zodoende was het al snel aan de Celtics om te slaan. De eerste inning zou voor ons de slechtste inning blijken, want Doornik kon zowaar zes punten scoren. Een beetje jammer verlies van punten, het leek wel of we niet helemaal wakker en bij de les waren. Maar goed, uiteindelijk konden we de derde man uit maken, en de tweede inning kon beginnen.
Dit keer was het wel raak. Na een goede slagbeurt konden Adriaan Oomen, Joost De Brouwer en Pieter Eeckhout alledrie binnenlopen en we konden de achterstand beperken. Helaas, ook Doornik scoorde drie maal. Maar dankzij de goede pitching en twee mooie vangballen, konden we verhinderen dat de Celtics nog verder uitliepen. 9 – 3 was de tussenstand na twee innings, een te overbruggen achterstand en dus vol goede moed naar de derde inning.
Dit keer kon slechts één runner scoren, Willem Oomen. Een mooie tik op de bal en fraai baserunning bracht hem op derde base in scoringspositie en hij maakte het af. Pieter Eeckhout liep zich in de kijker door een prachtige maar riskante run naar derde base, waar hij bijna nog in een fatale run-down belandde. Maar Pieter is waarschijnlijk de snelste van ons allemaal, en hij redde zich uit de netelige situatie. De derde inning was voor de Celtics een mindere inning. Een mooie double play van Joost en Pieter en mooi samenwerk tussen tweede base Anne Oomen en haar broer Willem zorgden al snel voor de nodige drie man uit en zo kon Doornik dus niet scoren. 9 – 4...
De vierde inning was een korte. De beide teams hadden duidelijk last van de verschroeiende zon. Zowel Oudenaarde als Doornik kwamen drie keer aan slag, en meteen was er beide keren drie man uit. Het bleef 9 – 4 in het voordeel van de Celtics.
In de vijfde inning scoorden The Frogs twee maal. De hele familie Oomen stond op het veld, en ze hebben van zich laten horen: het waren Willem en Adriaan die alletwee een punt konden maken. Verder werd er niet gescoord en de Celtics mochten weer aan slag. De pitching bij ons sputterde een heel klein beetje nu en dat was voldoende om de Celtics vier keer te laten scoren. Jammer maar zeer begrijpelijk, want Joost pitcht al elke match en bovendien vaak de hele match lang. Dit zijn grote inspanningen, en soms wordt het iets te zwaar. Bij het ingaan van de zesde inning stond het dus 13 – 6.
In de zesde inning konden beide ploegen eenmaal scoren. De achterstand verkleinde dus niet, maar de Celtics konden ook niet verder uitlopen. Bij tijd werd er echt mooi baseball gespeeld, en de supporters mochten tevreden zijn.
De zevende inning was er voor ons te veel aan. Niemand kon nog scoren, terwijl de Celtics wel nog drie keer een punt wisten te maken. Met een 17 – 7 eindscore werd de match beëindigd, en konden we de douches in om het stof van onze bezwete lijven te spoelen.
Een mooie match, met een mooi scoreverloop. Helaas konden we op cruciale momenten iets te weinig een vuist maken, en de eerste inning zorgde meteen voor een kloof die we niet meer konden overbruggen. Desalniettemin kunnen we tevreden terugblikken, er waren weinig tot geen slechte punten en fouten gemaakt. Met een ietsje meer meeval en een iets grotere inzet, kunnen we een ploeg als Tournai Celtics aan!
Man de match: Eeckhout Pieter, omdat hij met zijn vangbal in het outfield en zijn enorme run naar derde base voor de spanning zorgde in onze dug-out!