1 mei 2011
Waar we vorig jaar nog een dijk van een wedstrijd speelden in La Louvière, gingen we nu roemloos ten onder. Een verslag.
De eerste inning begon niet zo goed. Onze eerste drie slagmannen, Stijn Van Steenbrugge, Michiel De Praetere en Stéphane Pêtre, konden geen van allen de eerste base bereiken. De pitcher gooide hard en precies en de hits werden keurig gefield door het infield. Geen man op eerste base betekent uiteraard niet gescoord, maar wat zou de slagbeurt van La Louvière brengen? Joost De Brouwer, onze startende pitcher, begon fantastisch. Twee strike-outs, en slechts drie man op de base geraakt. Echter, ‘Les loups’ liepen hard en agressief en er konden van de drie man die eerste base bereikt hadden, twee mannen scoren. 2 – 0 achter.
De tweede inning herpakten we ons. Toen Adriaan Oomen op eerste raakte, liep het precies als een trein. Ook Pieter Eeckhout, Jonas Hoebeke, Stijn Dhondt en Stijn Van Steenbrugge raakten op eerste base en ware het niet dat er drie man uit werd gemaakt, we hadden meer punten kunnen scoren dan de drie die we nu konden maken. Maar goed, de opening was gemaakt, vol goede moed gingen we verder. Onze pitching begon wat te haperen, maar dat werd nog gecompenseerd door ons infield: hoewel er toch aardig wat spelers van La Louvière op eerste base raakten, konden er maar drie scoren. De tussenstand na twee mooie innings was 5 – 3 in het voordeel van La Louvière.
De derde inning was voor ons alweer heel snel gedaan. Opnieuw was de pitcher van La Louvière te sterk voor ons en bovendien stopte het lange gras de infield ballen die we sloegen zeer sterk af waardoor er opnieuw geen loper op drie raakte. En dan ging het helemaal fout. De pitching raakte er niet meer door, base-on-balls werden een constante en als er dan werd geslaan, sloeg men hard over het infield of kon het infield de bal niet snel genoeg controleren. Acht punten tegen was het resultaat en de moraal zakte onder nul. De tussenstand was 13 – 3.
Ook in de vierde inning slaagden we er niet in te scoren, hoewel Pieter Eeckhout, Jonas Hoebeke en Stijn Dhondt toch ook wel eerste base bereikten. Maar we bleven op een schamele drie punten hangen. De spelers van La Louvière, waarvan er twee vader waren geworden de week ervoor, gingen er volop voor en we kregen de kans niet om echt weerwerk te bieden. Na nogmaals vijf runs, werd de wedstrijd beëindigd. Met 18 – 3 achter de kiezen, mochten we de terugweg aanvatten.
Waaraan lag het deze keer? Onze pitching blijft een zeer wisselvallig punt. Zo goed als het soms kan gaan, zo slecht ging het vandaag, en dat is zeer demotiverend. Aan de andere kant kon ook het fielden een pak beter, en werden er zeker een drietal vangballen gemist, die misschien niet gemist hadden moeten worden. En waar we vorig jaar vaak goed konden meespelen doordat we ook konden scoren, lijken we er daar dit jaar maar zeer weinig van te bakken. Nog heel wat werk aan de winkel dus!
Man(nen) van de match: er blonken niet echt mensen uit vandaag, noch in positieve, noch in negatieve zin. Geen man/vrouw van de match vandaag dus!